Gogol’dan Altı Çizili Cümleler

Yaşayan, dünyamızı gören, insanlarla karşılaşan her insan, başka hiç kimsenin fark etmediği bir şeyleri fark etmiş, başkalarının bilmediği bir şeyleri bilmiş olabilir.

Bu nedenle, bildiklerinden yoksun bırakma beni.

Ama insanlar pek zeki değildir, değişik kaftan giymiş birini başkası sınırlar.

Cimrilik, kurt gibidir yedikçe daha çok yemek ister, doymak bilmez.

Yumuşak, rahat gençlik yıllarından hırs dolu orta yaşlılık yıllarına doğru yola çıkarken, insana özgü farklı özellikleri yanınıza alın, yolda bırakmayın onları, bir daha bulmazsınız çünkü!

İnsan soyunun nefis yarısıdır kadın diyebilirsin, o kadar!

Kuşkusuz insan soyunun kadın bölümü daha mantıklıdır.

Ama insan tuhaf yaratıktır: Önem vermediği, saygı duymadığı, davranışları ve aşırı süslenmesi yüzünden acımasızca eleştirdiği kimselerin ona sırt çevirmesine çok üzülür.

Hepimizin, kendimizi hafiften korumak gibi küçük bir zayıflığımız vardır.

İnsanın tutkuları denizlerdeki kumlar kadar çoktur ve hiçbiri ötekine benzemez.

Aşağılık olanları da önceleri insana boyun eğerler, ama sonra başkaldırırlar, insana korkunç derecede hükmetmeye başlar.

Kendine güzel tutkular edinmiş insan mutludur.

Evet, doğanın bilinmezliklerinin içine ne denli dalarsa o denli bir şey bilmediğini anlıyor insan!

Evet, bazıları kolay kazanmıştır servetini, ama benimki öyle değildir, her kapiğim, atasözünün dediği gibi, altın çiviyle çakılıdır.

Kapiklerinizi kazanmak için ne çok şeyinizi feda etmişsiniz!

“Şu mal mülk nasıl kör etti gözlerinizi! Onun yüzünden zavallı ruhunuzun sesini bile dinlemediniz.”

Yorum bırakın