arkasında binler açlıktan ölmemek için yemeğe ulaşmaya çalışırken,
ezilmek umurunda olmaksızın elindeki boş tencereyi yardım dağıtanlara göstermek amacıyla çırpınan küçük kızı,
açlıktan ne yaptığını bilmez en yakınındaki adam iki eliyle havaya kaldırıp ölünceye kadar onu canlı tutacak yemek alması için yemek dağıtanlara gösteriyor,

tencereye doldurulan yemek, çocuğun korku dolu gözlerinde ışıldıyor,
ardında binlerce binlercesi var, yemeğe ulaşıp ulaşamayacakları meçhul,
kalabalığın arasında mı yoksa tenceresi dolunca mı ya da hemen aldığını yedikten sonra mı öleceğini bilemeyen,

Gazze’de yemek dağıtılan bir standın önünde bulunmak bile talih kabul ediliyor,
en iyisi paylaşım yapıp,
yerine ulaşıp ulaşmayacağı meçhul üç-beş kuruş yardımla yetinen insanlar,
onları kucağına almaya çalışan ölüme çoktan teslim olmuş,
kalabalığın içindeki o kız ve onu yemeğe ulaştıran Gazzeli,
kalabalıktan herhangi birisi kadar bütün insanlıktan daha canlı daha erdemli,
belki nefes alırlarsa bize de hayat üfleyecekler,
belki o zaman ölümden dirileceğiz,
veyl olsun bu zamana,
lanet olsun insanlığın ve insanlık bilincinin bu son temsilcilerine zulmedenlere.