O kadar kalabalık ve kocamanlar ki kimse görmüyor onları.
Yaklaşıyor fukaranın ve onurun marşı.
Her çocuk ve anası paketi kucaklayınca bir havai fişek gibi patladı.
Sakat atları vururlar.

Çocuklarını kaybeden park kederle kendine bakıyor.
İnsan bir haberin önünden, bir devin nefesinden nereye kaçabilir?
Bir yerde durmak, bir istinada dayanmak, bazı unsurlardan güç almak ve neticede bir “aidiyet” duygusuna ulaşmak ihtiyacındayız.
“Hariçten şarkı ve gazel istemek zabıtaca yasaktır”
Günler kısaldı Kanlıca’nın ihtiyarları Bir bir hatırlamakta geçen sonbaharları
Kentliler, büyük bir doğallıkla, bu yapının önünden, her gün geçip giderler.