Yabancı dil bilmek, diller bilmek çok önemli.
Bir dil bir insan, iki dil iki insan.
Anlamaktan, anlaşılmaktan bahsediyorsak,
Durum gerçekten öyle.
Bulduğu, ürettiği her fırsatta,
İngilizce bildiğini gösterme çabasına girenler?…
Bence onların yaptığı, bu kapsama girmiyor.
Türkiye’de, Türkiye için düzenlenen toplantılarda İngilizce konuşulması?…
Dil bilmekle alakasız başka bir konu.
Her iki durum, dil bilmek, dil öğrenmek açısından kapsam ve anlam dışı.
Eziklik barındırıyorlar.
İçselleştirilmiş kolonileşme,
Bu eylemleri tanımlamak için daha uygun düşüyor.
Bu koloni, kimin kolonisi?
Bahse konu dil en çok kime yarıyorsa,
Onun kolonisi.
Mevzu, üstün kabul edilen yabancının çıkarı için gönüllü olma mevzusu.
Trevor Noah isimli Güney Afrika’da doğmuş bir yazarın
“Suç olarak Doğdu” isimli bir kitabı var.
Yazar, çocukluğunu anlatıyor,
Çocukluğundan hikayeler paylaşıyor.
Çocukluğu Apartheid denilen bir sistemin cenderesinde geçiyor.
Bu sistemin özü, ırk esaslı ayrımcılılık.
Avrupalı Beyaz Irkın üstün olduğu kabulünün ürünü
İlhamını Hollanda ve İngiliz sömürgeciliğinden alan
Zalim bir sistem.
Sistem, Azınlık beyazları üstün;
Siyahlar, Renkliler, Hintliler, Doğu Asyalıları ise aşağı ırk olarak tanımlıyor.
Hizmetler, haklar buna göre düzenleniyor.
Apartheid, Güney Afrika’da 1948’de resmileşmiş.
1958’de güçlendirilerek yoluna devam etmiş.
1994 yılına kadar, modern batının himayesinde tıkır tıkır işlemiş.
Kitabın adı olan “Suç Olarak Doğdu”
Kurgu bir başlık değil. Yaşanmış gerçeğin ta kendisi.
Çünkü yazar renklilerden.
Yasak olan, beyaz ve siyah ilişkisinin meyvesi.
Bir suç olarak doğduğu için çocukluğunu saklanarak yaşayan Noah,
yaşadığı çevreyi, ailesini, arkadaşlarını, okulunu…
Girişimlerini, özlemlerini, duygularını okuyucuyla paylaşıyor.
Yazarın anlattığı bir anısı,
Üstün Beyazın dilinin… İngilizce’nin aslında neye denk geldiğini
Çok müthiş özetliyor.
Şöyle ki, Noah’ın yaşadığı mahallede kadınlar ve çocuklar dua buluşmaları yaparlar.
Her akşam başka bir evde buluşurlar. İlahiler, şarkılar, dualar okur ve dağılırlar.
Salı akşamları bu buluşma, Büyükannesinin evinde gerçekleşir.
Noah Salı duasını, diğer günlerden daha çok sever.
Salı akşamları duayı o yapar. Büyükannesi öyle ister.
O’nun dualarının daha güçlü olduğuna inanır.
Çünkü… İngilizce dua etmektedir.
Sömürgeci beyazlar,
İngilizceyi Tanrı’nın, Hz. İsa’nın dili olarak benimsetmişlerdir.
Makbul olan dua bu yüzden İngilizce edilen duadır.
Üstün olan ırkın dili de üstündür.
Ve halk bu üstünlüğü kabullenmiştir.
Noah’ın anısından hareketle,
Her fırsatta İngilizce bilgisini göstermeye çalışanları,
İngilizce ve onun temsil ettiği milletin üstünlüğüne inanlara benzetebiliriz.
Dinleyenler anlamadığı halde İngilizce yapılan toplantılar da
Bu kapsamda değerlendirilebilir.
Bu toplantılar, makbul bir dille, üstün olanın diliyle yapılan ayine benziyorlar.
Varlığı batı ırkçılığı tarafından bir suç olarak görülen 1984 doğumlu Trevor Noah,
Amerika’da komedyenlikle hayatına devam ediyor.
Yaşadığı dramı, dramın sebebi olanlarla paylaşarak hayatını kazanıyor.
Hayatta kalmayı başarmış bir suç olmak,
Son nefesine kadar kendisine eşlik edecek.
Üstün ırk ve o ırkın üstün dilini kullanma eğilimi
Sömürüyü benimsemişlerin tutumuna benziyor.
Anlamak ve anlaşılmaya hizmet etmeyen
Bütün yabancı dil kullanımları bu benimseyişin eseri.
Anlattığı anlaşılmayan toplantının, bir anlamı olmayan dil bilme gösterisinin,
Üstün olduğu kabul edilende başka kime hayrı dokunabilir ki?!
Yabancının dilini üstün dil bilen, kendine ve milletine yaban olur o kadar.
Bu vesileyle;
Madem Türkiye Yüzyılı’ndan bahsediyoruz,
Özellikle diplomatik toplantılarda
Türkiye’yi temsil edenlerin Türkçe konuşma yüzyılı da başlasa?
Ne güzel olur.
Yabancı dille öğretim mevzusunu da bir irdelesek,
Öğrenciler önce mevzularını kendi dillerinden öğrenseler?
İsabet olmaz mı?
“İnsanın gölgesine sığındığı en büyük varlık, dilidir. “
Beydaba öyle diyor.
Doğru diyor.
İsak Baydaroğlu 